|
چقدر پاییز پرنده می ریزد برشاخه شاخه ی رویا تا توشاعرشوی تا زیباتر زمزمه کنی مرگ برگ
درخت را
یک هفته ای می شود بساط شعرم راجایی پهن کرده ام که دست هیچکس بهم نرسد حالا نگاهم به کتری وچای قندپهلو که می افتد دلم نمی خواهدبه خانه برگردم راستی من قهر نیستم + نوشته شده توسط دانیال رحمانیان جهرم در سه شنبه سوم آذر 1388 و ساعت
14:2 |
می بینمت
واکس زده وبرق انداخته ای! حالا که جفت می شوند دلم شور می زند به دنيایی نمی بخشم صفای چشمهای تو لبانت بوی مريم هاوعطرپونه هادارد
تنفس ميکنم هرشب هوای چشمهای تو تمام بیتهایم را کنارهم نوشتم تا
نمای اين غزل سازم هجای چشمهای تو غزلهايی که من گفتم اسيرموج درياشد
غزلهايی پراز دريافدای چشمهای تو ببین بوی تورا داردقنوت سبزدستانم
اجابت می شودروزی دعای چشمهای تو کنارساحل عمرم هنوز اواز توجاريست به گوشم می رسدليلاصدای چشمهای تو
+ نوشته شده توسط دانیال رحمانیان جهرم در سه شنبه بیست و ششم آبان 1388 و ساعت
16:16 |
+ نوشته شده توسط دانیال رحمانیان جهرم در پنجشنبه بیست و یکم آبان 1388 و ساعت
22:4 |
من خسته تر ازبرگ درخت
باصدای دل ديوانه ی باد ازپس پنجره ی سردخيال درخزانی ترين فصل خدا آنقدرحوصله کردم بيا! آنقدرحوصله کردم بيا! (۲) امشب به حال زار خودم گریه می کنم
با ناله ی سه تار خودم گریه می کنم
مانندگردباد پریشان وبی قرار
همواره در مدار خودم گریه می کنم
هرشب کنار آینه ها ضجه می زنم
چون شمع بر مزار خودم گریه می کنم
درلا بلای خش خش پاییز،بیصدا
+ نوشته شده توسط دانیال رحمانیان جهرم در یکشنبه هفدهم آبان 1388 و ساعت
19:20 |
کاش می شد که دراين جاده مسافرباشم رنگ کوچنده ترين ايل عشاير باشم گاه در خلوت تنهايی خود می خواهم در طواف حرم سبز تو شاعرباشم نذرکردم که به پابوسی آن گنبد زرد من شبی سوی خراسان توزائر باشم کوچه در کوچه به دنبال توسرگردانم کاش در کوچه ی چشمان توعابرباشم جرعه در جرعه غزلهای تورا نوشیدم تا دراین انجمن شعرتوحاظرباشم آخرین بیت غزل راکه نوشتم با اشک + نوشته شده توسط دانیال رحمانیان جهرم در یکشنبه سوم آبان 1388 و ساعت
19:19 |
|
درباره وبلاگ
((دوستان این اشعار به ثبت رسیده و استفاده از آنها تنها با ذکر نام و اجازه شاعر امکان پذیر است))
باتشکرازبازدیدوارسال نظرشماعزیزان دانیال رحمانیان
|
